Εσύ αναγνωρίζεις τα λάθη σου;


Η ζωή είναι ένα σχολείο, μαθαίνουμε καθημερινά καινούρια πράγματα. Όλοι, κάποια στιγμή στη ζωή μας κάνουμε λάθη. Μπορεί να οφείλονται σε διάφορα πράγματα, όπως την συναισθηματική μας κατάσταση, την επαγγελματική ή οικογενειακή μας ζωή, τις συνθήκες που επικρατούν τη δεδομένη στιγμή κ.α. Μπορεί να είναι κάτι εντελώς αυθόρμητο, που να μην έχεις προλάβει να σκεφτείς πριν ανοίξεις το στόμα σου και να σου το επισημάνει κάποιος άλλος μετά. Απο την άλλη, μπορεί να το καταλάβεις μόνη σου αυτό που είπες ή έκανες και μετά απλώς να προσπαθήσεις να το μαζέψεις. Σε κάθε περίπτωση όμως, αναγνωρίζουμε τα λάθη που κάνουμε; Τα παραδεχόμαστε ακόμα κι αν μας το πει κάποιος άλλος ή λέμε όχι;

H παραδοχή ενός λάθους, έχει να κάνει κυρίως με τον χαρακτήρα του ανθρώπου. Ένας δυνατός χαρακτήρας, με αυτοπεποίθηση και ενσυναίσθηση θα αναγνωρίσει πιο εύκολα ένα λάθος σε αντίθεση με κάποιον που είναι πιο εγωιστής και αυταρχικός απέναντι στους άλλους. Δεν εννοώ βέβαια οτι αυτό είναι και ο κανόνας, υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ίσως ένας πιο ευαίσθητος χαρακτήρας να μην θέλει να το αναγνωρίσει, ενώ βαθιά μέσα του το έχει ήδη παραδεχτεί. Για μερικούς ανθρώπους είναι πολύ δυσκολο, γιατί το συνδέουν με προσωπική τους αποτυχία. 

Είναι θέμα αυτοκριτικής, ίσως και θέμα παιδείας. Το περιβάλλον στο οποίο έζησε και μεγάλωσε ένας άνθρωπος. Βρισκόταν σε ένα σπίτι όπου, τα λάθη ήταν αποδεκτά, μέρος της ανθρώπινης φύσης ή μήπως σε ένα σπίτι όπου η τελειότητα ήταν το πάν ενώ το λάθος ήταν κάτι κατακριτέο και απαράδεκτο; 

Πολλές φορές όμως, αποτελεί και λύτρωση. Κάτι που μπορεί να το σκέφτεσαι, να σε τρώει και τελικά όταν το αντιμετωπίσεις να ησυχάσεις επιτέλους, να φύγει ένα βάρος. Στις μέρες μας, δεν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα σου πουν " είχα άδικο που φέρθηκα έτσι, με συγχωρείς". Πολύ λίγοι άνθρωποι θα ζητήσουν συγνώμη. Πολύ λιγότεροι θα την εννοούν. 

Προσωπικά, για εμένα αποτελεί ανακούφιση. Όταν καταλαβαίνω οτι κάτι έχω κάνει ή πει, που μπορεί να πειράξει τον άλλον θα σκάσω αν δεν του μιλήσω. Να ξεκαθαρίσω την κατάσταση, οτι ξέρεις κάτι, δεν εννοούσα αυτό, δεν ήθελα να σε πληγώσω, προσπαθούσα να βοηθήσω κτλ. Μου είναι πολύ δύσκολο απλά να μην ασχοληθώ και να το αφήσω στην τύχη του. Χρειάζομαι αυτό το "ουφ!", οτι λύθηκε η παρεξήγηση.

Εσύ αναγνωρίζεις τα λάθη σου εύκολα; Πώς τα αντιμετωπίζεις;


Photo by Anthony Tran on Unsplash

CONVERSATION

2 Comments:

  1. Τα αναγνωρίζω εύκολα, αλλά όχι αρκετά γρήγορα... εκτός κι αν το άτομο που έχω - άθελα μου πάντα - πειράξει μου το επισημάνει. Από την στιγμή που θα μου το πει δηλαδή, εννοείται ότι θα ζητήσω συγνώμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δώρα νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό χάρισμα αυτό. Για εμένα-απο τη στιγμή που ενοχλείται/πληγώνεται καποιος- το να ασχοληθείς και να προσπαθήσεις να το διορθώσεις, δείχνει ότι νοιάζεσαι για τα συναισθήματα του, ότι δεν το βλέπεις εγωιστικά ή να αδιαφορείς.

      Διαγραφή