Έχεις επισκεφθει ποτε το Αττικο Ζωολογικο Παρκο;


Μετά απο έναν δεύτερο μίνι χειμώνα, άνοιξε επιτέλους ο καιρός και μας επέτρεψε να βγούμε λίγο απο τα σπίτια μας. Με πολύ ανοιξιάτικο καιρό (επιτέλους!), θα ήταν αμαρτία να κάτσουμε μέσα. Βρεθήκαμε λοιπόν με την ξαδέρφη του άντρα μου και τα παιδιά της, για μια ωραία βόλτα στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. 

Η αλήθεια είναι πως, είχαμε αρκετό καιρό να πάμε λόγω μέτρων και καραντίνας, οπότε είδαμε πράγματα και ζώα που δεν είχαμε ξαναδεί. Βασικά για να το γυρίσεις όλο, να δεις προγράμματα και τα υπόλοιπα ζώα, θέλεις σίγουρα τουλάχιστον ένα τρίωρο. Εμείς βρεθήκαμε μεσημέρι και, λόγω ημέρας καθώς ήταν Σάββατο, είχε αρκετό εως πολύ κόσμο. Τις καθημερινές δεν έχει σχεδόν κανέναν. 

Χρειάστηκαν μάσκες και μετά τον καθιερωμένο πια, έλεγχο πιστοποιητικών και την αγορά εισιτηρίων, περάσαμε μέσα. Μέσα στον ζωολογικό κήπο, υπάρχει καφετέρια, τουαλέτες, παιδική χαρά και χώροι με τραπεζάκια για πικνίκ. Κάποιοι είχαν φέρει κάτι πρόχειρο για φαγητό, τοστάκια, τυροπιτάκια, χυμούς κτλ. 'Αλλοι, απλά πήγαν στο εστιατόριο για να απολαύσουν ένα κανονικό γεύμα. Εμείς αρκεστήκαμε σε έναν καφέ, ενώ για τα παιδιά πήραμε ένα σνακ για να τους κρατήσει μέχρι να γυρίσουμε σπίτι. Τέλος, στην έξοδο, υπάρχει ένα gift shop για να αγοράσετε κάποιο αναμνηστικό.

Τα ζώα τώρα. Πρώτα και καλύτερα ήταν τα φλαμίνγκο, μαζεμένα όλα μαζί, με μερικά να τρώνε μέσα στη λιμνούλα τους. Δεξιά, υπήρχαν τα πουλιά, αυτοί οι πανέμορφοι παπαγάλοι μακάο και πιο δίπλα άλλοι μικρότεροι. Όσο προχωρούσαμε είδαμε διάφορα άλλα είδη πουλιών, μαϊμούδες και άλλα μικρά ζώα. Είδαμε τις καμηλοπαρδάλεις, τις ζέβρες, λιοντάρια, ιπποπόταμους, τίγρεις, ελέφαντες κ.α. Όποιος θέλει μπορεί να ταΐσει τις καμηλοπαρδάλεις, αρκεί να πληρώσει 5 ευρώ (για κάθε παιδί). Αποφασίσαμε να το κάνουμε την επόμενη φορά, καθώς η ουρά ήταν πάρα πολύ μεγάλη. Επισκεφθήκαμε τα ερπετά και μπήκαμε στους χώρους εκείνους, όπου μπορείς να κυκλοφορείς ανάμεσα στα ζώα, όπως στο δάσος των λεμούριων και μάθαμε πράγματα που δεν γνωρίζαμε. 

Προς απογοήτευση των παιδιών, δεν προλάβαμε να δούμε τις επιδείξεις με τα δελφίνια και τις πτήσεις των αρπακτικών πουλιών. Ο καθένας είχε το δικό του αγαπημένο ζώο, οπότε ψάξαμε και τα βρήκαμε για να τα δουν: το ένα ήθελε φίδια, το άλλο ελέφαντες, το τρίτο μαϊμούδες, δεν έμεινε κανένα παραπονεμένο. Βγάλαμε φωτογραφίες, έπαιξαν στα αγάλματα, έτρεξαν και το χάρηκαν πολύ.

Μετά απο τόσες ώρες συνεχόμενο περπάτημα και τρέξιμο, ήρθε η ώρα να γυρίσουμε σπίτι. Αν τυχόν ο δρόμος σας βγάλει προς τα εκεί, αξίζει να το επισκεφθείτε.


Φωτογραφίες και βίντεο απο το προσωπικό μου αρχείο.

CONVERSATION

0 Comments:

Δημοσίευση σχολίου